Geldi, ayrılık vakti,

Gitmeliyim, bu şehirden.

Yine, yeniden sevmeden,

Kaçmalıyım, sessizce,

Bir aşk rüzgarına daha, kapılmadan,

Gitmeliyim, bu gece.

Henüz, bütün şehir uykudayken,

Ve hâlâ, suskunken feryatlarım,

Ardıma bakmadan, veda etmeden,

Yalnızlığımı da alıp, kaçmalıyım.

Artık duramam buralarda,

Bir aşka daha gebe, yüreğim,

Biliyorum, yine seveceğim,

Biliyorum, alev alev yanacağım.

Bu defa, ne gönlüm dayanır,

Ne de bedenim, ayakta kalır,

Başka bir ayrılığa, dayanamam

Bu yüzden, gitmeliyim, kalamam.

Başlamadan, bitirmeliyim yangınımı,

Soğuk bir şehir bulmalıyım, kendime.

Gözyaşlarımı kurutmalı,

Dinmeyen yağmurlarını, akıtmalıyım içime.

Demir almalıyım, bu limandan,

Yalnız değilim artık, burada.

Sevda yüklü bir gemi var, yanımda,

Ve ben, ayrılmalıyım.

Issız sularda, kaybolmalıyım,

Kimsenin bilmediği koylarda, saklanmalıyım.

Aslında gitmiyorum, aşktan kaçıyorum,

Çünkü biliyorum,

Kaderim olmuş, sevilmeden sevmek,

Fark ettim de, yine seviyorum,

O hâl de bana, şart oldu gitmek.