Bırakıp gitmek kadar, kolay değil,

Beni unutmak, öyle kolay olmayacak.

Nereye gidersen git,

Neye bakarsan bak,

Her yerde beni görüp, beni bulacaksın,

Sen beni, hiç unutamayacaksın.

Bu şehrin, bütün sokaklarında,

Ayak seslerim yankılanacak,

Sessizlikte, çığlıklarımı duyacaksın.

Her mekanda, her köşe başında,

Beni arayacak gözlerin,

Sen beni, bensiz yaşayacaksın,

Çünkü beni, unutamayacaksın.

Bir kuru yaprak gördüğünde,

Ben geleceğim aklına,

İnce bir sızı düşecek yüreğine.

Dalından kopmadan önce,

O da canlı, hayat doluydu,

Bileceksin ki, hazan kuruttu,

Tıpkı benim gibi, tıpkı senin gibi…

Birden hatırlayacaksın,

Benim hazanım olduğunu,

Ve, hiç unutamayacaksın,

Beni, nasıl kuruttuğunu.

Bir gün, yağmur altında kalacaksın,

Ardından, çisil çisil yağan,

Göz yaşlarımı hatırlayacaksın.

Kapkara bulutlarda, gözlerimi göreceksin,

Tenine düşen her damlada,

Sen, bir kez daha, kahrolacaksın.

Kan - ter içinde uyanacaksın geceleri,

Kabuslar kaplayacak düşlerini,

Kapanmaya korkacak gözlerin,

Geceler zindan, uykular haram olacak.

Bir korku, hakim olacak yüreğinde,

Bilinçsizce, titreyecek bedenin,

Ve sen, beni arayacaksın baş ucunda,

Bana sımsıkı sarılmak isteyeceksin,

Ama ben, olmayacağım yanında.

Başka kollarda,

Unutmak isteyeceksin beni,

Avutmaya çalışacaksın kendini,

Ama hiç kimse, saramayacak seni,

Benim, bedeninle bütünleştiğim gibi.

Ve hiç kimse, bakamayacak gözlerine,

Benim, içinde kaybolduğum gibi.

Türlü bahaneler uyduracaksın, kendince,

Geri dönmek isteyeceksin,

Ve gururunu yendiğin bir günde,

Korkak adımlarla geleceksin.

Ama beni unutamadığın gibi,

Bir şeyi daha, sakın unutma,

Ben, bıraktığın yerde olmayacağım,

Çünkü ben,

Seni, çoktan unutmuş olacağım.