7/12/2009 - YALANMIŞ!

Hani, ölümsüzdü sevdamız,

Hani, bitmezdi aşkımız?

Yaşadığımız ne varsa, rüyaymış,

Seviyorum diyen, diller yalanmış.

Bir bakışınla, coşardı yüreğim,

Bir gülüşüne, ömrümü verirdim.

Yıldızların sahteliğini, gözlerinde gördüm,

Sevgiyle bakan, gözler yalanmış.

Hani, ölüm bile ayıramazdı bizi,

Unuttun mu, ettiğimiz yeminleri,

Her şey yalan, aşkımız gerçekti?

Sevgi dolu, sözler yalanmış.

Nasıl oldu da bitti, sonsuz sevgin,

Sen bu aşka, nasıl ihanet ettin,

Hiç mi acımadın, söyle, nasıl kıydın?

Kahpelik gerçek, aşkımız yalanmış.

Hani, sen Leyla, ben Mecnundum,

Hani, sen benim için ölürdün de,

Ben uğrunda, çöllerde sürünürdüm?

Sen ölmedin ama, ben süründüm yine,

Destan saydığımız, bir masalmış.

Oysa ben sana, yıllarımı verdim,

Gençliğimi, uğrunda tükettim,

Senin için doğdum, senin için yaşadım

Yaşadığım, hayat yalanmış.